Vandaag in een driedubbele plooi gelegen van het lachen!  Orva stond mij deze ochtend op te wachten aan de deur van de traphal.  Dolblij om mij weer te zien na een lange nacht slapen stond ze kwispelend met haar staart te wachten op die eerste aai over haar bolletje.  Maar aangezien ze nogal enthousiast tekeer ging werd Mira haar aandacht getrokken en ... zij was dan ook meteen op de plaats van het gebeuren.  Omdat ons Orva nu al een pak groter is kon Mira niet meteen bij mij in de buurt komen en inventief als ze is zag ze een klein gaatje tussen de vloer, een buik en vier poten.  Zo snel als ze kon kroop ze onder Orva door en sprong tegen mijn hand opdat zij toch maar als eerste zou aangeraakt worden.  Nadat ik bijgekomen was van het lachen heb ik ze dan maar allebei eens dicht tegen mijn gilet getrokken en ze eens goed over hun buikje gestreeld.  Meteen waren er acht pootjes die niet op de grond stonden maar recht omhoog naar de zevende hemel wezen.  Een zalig begin van een mooie dag .....................................................

Vandaag goed nieuws en minder goed nieuws te melden.  Het 4e lam dat geboren is is een meisje EINDELIJK!  En ondertussen is er nog een klein rammetje bijgekomen van onze "mini-schaapjes".  Nu is het nog afwachten of onze Hampshire nog een lammetje ter wereld brengt.  Verder hebben we deze week hard gewerkt in de tuin. Dit was dringend nodig want we hadden deze de laatste maanden sterk verwaarloosd.  Een beetje veel met de beestjes bezig geweest en dan nog eens 60M³ hout uit het bos gaan halen, gekliefd, gestapeld, ...  Tussendoor toch nog even de tijd (veeeeel) gevonden om met onze kleine rakkers te dollen. Orva groeit als kool, dat gaat ontzettend hard en Mira zit volop in de rui.  Zij heeft het nog nooit zo fel gehad als nu.  Dus is het volop borstelen geblazen en als een echte ijdeltuit laat ze zich de extra aandacht wel bevallen.  Maar tijdens een van de vele borstelbeurten door merkte ik deze week een gezwel op aan haar rechterkant.  Dus snel even naar de dokter die haar meteen onderzocht heeft.  Hij heeft een kleine punctie gedaan maar heeft ons gezegd ons voorlopig nog niet ongerust te maken.  Waarschijnlijk zal het iets tijdelijk zijn (laat het ons hopen) en zal het binnen enkele dagen tot weken moeten verdwijnen.  Indien dit niet het geval zou zijn moeten we nog eens met haar op controle maar laat ons maar hopen dat het het eerste is.  We gaan nu nog even snel in het -netje wandelen met de hondjes en dan frietjes bakken!!!  GROETJES

Droevig nieuws uit het schapenkamp.  Deze middag is onze Lucky ondanks alle goede zorgen overleden.  Net zoals bij de kalveren zijn er onder de schapen dit jaar veel sterftes die vaak toe te schrijven zijn aan de plotselinge opmars van blauw tong.  Vermoedelijk was dit ook bij lucky het geval.  Lucky 't was kort en in het begin krachtig, je hebt gestreden tot het bittere eind maar het echte geluk van rond te dartellen op een grote groene wei daarvan heb je hier aan deze kant nooit mogen proeven.  Jij bent weer een mooie twinkelende ster die ons elke nacht zal verblijden met jou prachtige gloed aan de sterrenhemel.  Het ga je goed!

Hadden vandaag de indruk dat ons lammetje nog grote honger had en na mama en hem even geobserveerd te hebben toch maar besloten om hem (want het is weeral een rammetje) met de fles groot te brengen.  Daar onze nieuwe ziekenboeg nog in aanbouw is hebben we hen in het konijnenhok ondergebracht.  De warmtelamp is ook ingeschakeld zodat ze met hun tweetjes geen last zullen hebben van de mogelijke vrieskoude buiten.  Nu is het te hopen dat de moederband die ze samen hebben niet teveel verstoord wordt opdat ze toch nog enkele mooie weken samen hebben.  Wordt dus zeker nog vervolgd!

11uur30.  Paniek!  Ons witte ligt in het hok te kermen dat het een lieve lust is!  Even gekeken en daar was een poot en een klein snuitje maar de tweede poot was nergens te bespeuren.  Dus... een groot probleem want zo kan het lam niet geboren worden.  Even geprobeerd om ons schaap zelf te helpen maar dit was voor ons onbegonnen werk dan maar snel de dierenarts gebeld.  Die was meteen ter plaatse om de geboorte tot een goed einde te brengen.  Nu zat dat kleine lammetje al 10 minuutjes in deze benarde situatie en het bewoog nog amper maar nadat de vruchtzak verwijderd was en het kleintje een frisse duik mocht nemen in een emmer water begon het zachtjes van zich te laten horen.  Het was zwakjes maar er zat toch een beetje leven in.  Mama heeft het even schoongelikt maar schaap en lam waren zo uitgeput dat een eerste voeding er niet meteen inzat.  Dan maar snel thuis biest gaan halen opdat deze kleine rakker zou bijven leven.  Na wat gepor nam het zijn flesje in de mond en begon het met veel moeite de zuigen.  Maar het had nu toch al iets binnen en het kikkerde hiervan meteen op en probeerde voor de eerste maal voorzichtig recht te staan.  Wat wonder boven wonder lukte.  We gaan nu elke 2 uur een kijkje nemen en moeder en kind stellen het naar behoren als je bekijkt wat ze vandaag meegemaakt hebben.  Ze doen het rustig aan samen in hun hok en genieten van elkaar.  Hopelijk blijven ze het zo goed doen want een dier verliezen doet altijd een beetje pijn.  En oh ja! het geslacht is nog onbekend.  Door alle doorstane emoties zijn we vergeten te kijken of het een mannetje of een vrouwtje is.

Om 9 uur 30 onder een stralende hemel is ons 2de lammetje geboren. Wederom een rammetje maar we verliezen de moed niet.  Misschien zorgen de anderen voor opvolging van het sterke geslacht! 

 

Vandaag voor de eerste maal met Mira en Orva alleen gaan wandelen.  Dit lukte tot mijn grote verbazing zeer goed!  Daar ons Orva nog maar een kleine week aan het wennen is aan haar nieuwe wandelgarnituur.  Hopelijk blijft het ook de volgende dagen zo verder gaan.

 

P.S. foto's in album bovenaan.