Deze middag kwam de buurvrouw aanbellen. Orva zat bij de buren in de voortuin.

 

Wat bleek... (hoe dat snappen we nog altijd niet) ze had de voordeur opengemaakt en besloten zelf op ontdekkingstocht te gaan.

 

En dan moet je weten dat Ivan vaak moeite moet doen om de deur open te maken en dat de hendel rechtopstaand is dus niet de standaard deurklink.

 

En zij heeft dat in enkele seconden geflikt.

 

Ik denk dat we haar naam in Houdini moeten veranderen.

 

Vanaf nu leven wij in een versterkte burcht, met alle ramen en deuren op slot. Want als Orva eens op de boemel zou gaan...

Eindelijk is het er nog eens van gekomen om hier een berichtje achter te laten. Al onze diertjes stellen het wel! De lammetjes groeien als kool, de konijnen leven als God in Frankrijk, de pony's zijn gekapt en haren geknipt,...

 

En de honden! Die maken ons gek met de streken die ze samen uithalen! Als Mira geen zin meer heeft om buiten te spelen gaat ze Orva halen die dan voor haar de deur opent waarop ze allebei zo fier als een gieter in de woonkamer verschijnen. Maar ook omgekeerd als ze zin hebben om naar buiten te gaan of Orva moet plassen doet ze op een, twee, drie de deur open ook al moet ze die naar haar toe trekken. 

En gisteren zaten ze in hun nest met de deur gesloten. Het systeem om hun nest te sluiten is nogal ingewikkeld (hendel verschuiven omhoog en opzij duwen van de deur) maar de jongste had geen zin meer om in haar nest te blijven en dan heeft ze de deur (zoals ze zeggen met een simpele druk op de knop) met haar lief snoetje simpelweg opengemaakt. En dan staat ze daar naast u met zo een blik van "kijk is wat ik kan krijg ik nu geen beloning". En dan moet je je lach kunnen inhouden en haar meteen weer naar haar nestje sturen. Eigenlijk zielig! Maar ja. Wie weet wat het volgende zal zijn dat die rakkers gaan uitsteken!